Χατζηγιαννάκος Γιώργος

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΓΑΪΔΑΡΟ

image_pdfimage_print

02 – 02 – 2014

 

Σ’ εμάς την φέτα μην κουνάς, δήθεν για κοροϊδία,
βρε Γερμανέ, χοντράνθρωπε, μάθε λιγάκι ιστορία.
Όταν οι Έλληνες βοσκοί, πριν τρεις χιλιάδες χρόνια,
έφτιαχναν φέτα και τυρί, στην όμορφη Ευρώπη,
την τρώγαν στα συμπόσια, μαζί με κεκραμένο οίνο
και κόκκινο ευωδιαστό, του Διόνυσου κρασάκι,
με φρούτα και μαγειρευτό ζεστό και νόστιμο φαγάκι.
Πλενόντουσαν, λουζόντουσαν και κάναν μασαζάκι,
μ’ αρώματα και μουσικές, πριν μπούνε στα συμπόσια,
με τους σοφούς του κόσμου, να λύσουν ερωτήματα,
όπως, το που, το πως, τι είναι η ψυχή του ανθρώπου,
το δίκαιο, το άδικο, τον ήλιο, το φεγγάρι, τι είν’ ο κόσμος μας,
η ύλη, το νερό, η φωτιά, το άτμητο, η φτώχεια και ο πλούτος,
το όμορφο, το άσχημο και των Θεών το δράμα.
Αυτή είναι η γενιά η Ελληνική και εμείς τα εγγόνια και οι γιοι τους.
Δρόμους πάλι ανοίγουμε και μονοπάτια, να πορευτεί ο άνθρωπος
στο φως και όχι στα σκοτάδια.
Τότε, εσείς τις ρίζες τρώγατε και κανα χορταράκι.
Σαν έβρεχε, πλενόσασταν, με μουγκρητά
σαν την μαϊμού χορεύατε, αντί για τραγουδάκι.
Τον κόσμο, δυο φορές, τον αιματοκυλίσατε.
Στα μαύρα μάνες ντύσατε, χωρίς ντροπή.
Το δάχτυλο, σε μας, τολμάτε και κουνάτε;
Και τώρα θέλετε ξανά, να κάνετε τα ίδια,
γιατί μέσα σας ζει ο πρόγονος, ο Βάρβαρος,
ο Ούνος, κι ο απόγονός του είσαι εσύ
και ο αδελφός σου, ο τρελό Αδόλφος.
Αντί λοιπόν, να ξύνεις τις πληγές που έκανες
στον κόσμο, καλύτερα θα σου ’λεγα
να πας σε κανα ντόκτωρ, για να σου δώσει
συμβουλές και κανά φαρμακάκι
και από ντόπερμαν τρελό,
μπας και σε κάνει, λίγο, ανθρωπάκι.

Γράψτε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *