Χατζηγιαννάκος Γιώργος

ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΑΔΕΛΦΙΑ

image_pdfimage_print

02-04-2011

 

Μας πρόδωσαν αδέλφια, μας κοίμισαν γλυκά,
είδηση δεν επήρε, του νου μας η καρδιά.
Ανάμεσα σε λύκους μας έφεραν γυμνούς,
μας πέταξαν σε λάκκο, βαθιά σαν τους λεπρούς.

Μας γέλασαν αδέλφια, με ψέματα φτηνά
κι εμείς σαν υπνωμένοι πιστέψαμε σ’ αυτά.
Μας έλεγαν πως έχουν, του κόσμου τα λεφτά,
κι αυτοί ανάθεμα τους, δεν είχαν ούτε σώβρακο
και το χειρότερο; Δεν είχαν ούτε κι αχαμνά.

Μετά αναρωτήθηκαν, που πήγαν τα λεφτά;
Αφού αυτοί τα είδαν, πιο πριν κι ήταν πολλά.
Τώρα, τρώνε και πίνουν, καβάλα στον ντορί,
μας κόψαν τους μισθούς μας, χωρίς ντροπή.

Μέτρα και πάλι μέτρα, θα παίρνουνε συχνά,
σαν μια θηλιά που σφίγγει και όλο μας πονά.
Τα μάτια μας θα βλέπουν, πότε θα βγουν,
για να μας πούνε τότε, σόρι, πως δήθεν
δεν κατάλαβαν, το πόσο μας πονούν.

Τότε, μονάχα τότε, θα βρούν λεφτά
και σαν σωτήρες θα βγουν μπροστά,
πρωτοπαλίκαρα, καλά που βρέθηκαν,
και μας εγλύτωσαν από του χάροντα,
και του ταμείου πού ‘φεραν, την δαγκωνιά.

Γράψτε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *